• I'ts in my head

    It ain’t over…

    ‘till the fat lady sings. ‘Ik kan echt niet meer’ Hoor ik mezelf elke keer weer zeggen. Voor mij als vrouw die het altijd zelf wel regelt en zichzelf op de allerlaatste plaats zet een dappere uitspraak, al zeg ik het zelf. Maar het lijkt alsof de lading niet overkomt. Zoals al eerder geschreven krijgen we hulp, onder de noemer ‘ontlasten van de mantelzorger met een burnout’. Of simpelgezegd: voorkomen dat ik volledig doordraai. Hulp komt. Althans er komen veeeeeeel hulpverleners, en weer vervangers daarvan die met ons komen praten. En elke keer hoor ik mezelf weer zeggen: ‘ik ben op, ik kan echt niet meer’. Elke keer gaan de…

  • I'ts in my head

    And up she goes..

    Elke keer denk je dat je hem bereikt heb; rockbottom. Maar als je dan later weer een ‘slechte’ periode krijgt blijkt het toen nog net niet rockbottom geweest te zijn. Ik ga dus niet zeggen dat we er waren, maar het was harder dan alle andere keren. Alles kwam samen, onverwerkte dingen uit het verleden, geldzorgen, een loodzware zwangerschap en nog veel meer. Onderstaande blog schreef ik aan het einde van mijn latijn, als echte hartenkreet. Vanuit de politiek kwamen een aantal reacties en gesprekken maar niemand die me echt kon helpen. Ben, die mijn wanhoop steeds groter zag worden stuurde de link naar de Burgemeester van Delft, en vanaf…

  • I'ts in my head

    It’s beginning to look a lot like..

    December, de mooiste maand van het jaar. Maar ik merk dat ik er dit jaar een beetje moeite mee heb. December is de maand waarin tot twee keer toe mijn lief ziek werd, ernstig ziek. De eerste keer, zeven jaar geleden op deze dag kreeg hij te horen dat hij kanker had. Onze wereld stond op zijn kop; ons toekomstbeeld verwoest. Vorig jaar ontdekten we dan wel in deze maand dat we zwanger waren, maar vlak daarna kreeg hij de diagnose hartfalen. Opnieuw een verwoest toekomstbeeld, opnieuw alles aanpassen. Momenteel voelt hij zich niet lekker, is weer sneller buiten adem, moeier, is schor en hoest zijn longen uit zijn lijf.…

  • I'ts in my head

    De dag dat zij het niet meer alleen kon…

    Als derde meisje binnen een gezin van drie kinderen groeide ik op, gelukkig en veilig. Toen mijn puberteit aanbrak met alle hormonen van dien begon mijn strijd. Onder invloed van medicijnen begon een strijd tegen depressie, simpelweg omdat mijn lijf een genetische ‘afwijking’ heeft waardoor er niet genoeg serotonine aangemaakt wordt. Zoveel weet ik nu, maar toen was ik daar totaal niet  van bewust. Het was een strijd in mijn hoofd die ik alleen voerde. Toen ik halverwege mijn puberteit opgenomen werd omdat ik intens benauwd was en een totaal verkeerde manier van ademhalen had aangeleerd wilde de kinderarts echter dat ik ook een psychiater zou zien. Tot dat moment…

  • I'ts in my head

    Inside out

    Daar  ben ik weer, na even flink wat stof weggeblazen te hebben. Er is veel gebeurd waarbij de geboorte van onze zoon L. het absolute hoogte punt was. Toch voel ik weer de behoefte van me af te schrijven, te delen waar het goed gaat en waar het soms fout  gaat. Alle geweldige en mooie momenten deel ik op mijn eigen T&L groep op facebook. Instant happyness door veel foto’s en verhalen van twee van de drie grootste lichtpunten in mijn leven. Mocht je lid willen worden kan je me altijd een berichtje sturen. Vandaag was een moeilijke dag, ik liep voor het eerst sinds de  geboorte van L. volledig…