• autismewat,  De Jansen's

    The sillicone chip inside her head..

    .. gets switched to overload. (L zijn favo liedje momenteel, no worries het gaat goed met mij hoor :)) RUMAG postte er een ‘prachtig’ plaatje over: De grote vakantie van ouders begint dit jaar op 8 Februari. Onder het plaatje een grote hoeveelheid juichende ouders, want eindelijk zouden ze van de nu al vier weken durende hel afzijn van hun eigen kinderen lesgeven. Hun woorden, niet de mijne. De kinderen mogen weer naar school, want het leed van je kind de hele dag thuis hebben is vele malen groter dan corona. Althans dat is de conclusie die je best kan trekken uit veel van de reacties onder dit soort berichten.…

  • autismewat,  I'ts in my head,  L

    Holding back the flood

    ” Ben je wel eens bang voor zijn toekomst” Dat vroeg ze mij, middenin een gesprek. Ik voelde de tranen achter mijn ogen prikken en slikte zo zachtjes mogelijk een brok in mijn keel weg. ” Ja, elke dag” hoor ik mezelf zachtjes zeggen. En dan blijf ik praten, praten over de angst voor de toekomst. De angst dat we het als hij een jaar of 10 verder is niet meer kunnen handelen. Mijn man is dan immers bijna 70, en mijn kleine jongetje een 14 jarige. Als ik de kracht zie die hij nu al heeft ben ik bang hem op gegeven moment niet meer de baas te kunnen.…

  • autismewat,  L

    Another brick in the wall

    ” Maar uiteindelijk moeten jullie er wel achter staan, anders gaat nooit iets werken” Als een mokerslag kwam hij binnen. Hoe vaak ik ook verzeker dat we alles geven, dat we al onze energie stoppen in maar zorgen dat hij mee gaat in de maatschappij. Dat hij als rondje door dat vierkantje past.Elke keer probeer ik duidelijk te zijn dat ik niet uit angst reageer of uit voorzichtigheid. Ik reageer uit weten, uit ervaring.‘ Het autisme van moeder’ wordt gezien als belemmering, niet als kans om meer te weten te komen over hoe het werkt. Niet als iemand die weet wat er in haar kinderen speelt en dus ook van…

  • autismewat

    Koelkastmoeder.

    “De term ‘koelkastmoeder’ of ijskastmoeder werd vanaf de jaren 1940 gebruikt door medici en psychologen als etiket voor moeders van autistische kinderen. Deze moeders zouden een belangrijke rol spelen bij het ontstaan het ongewone gedrag van hun kinderen, dat hoofdzakelijk bestond uit starre rituelen, spraakproblemen en isolement. De term, die in de jaren 1970 in onbruik raakte, gaf aan dat autistisch gedrag ontstond door de emotionele kilte van moeders bij de opvoeding.Als gevolg daarvan leden veel moeders van autistische kinderen van de jaren 1950 tot de jaren 1970 en later aan schuldgevoelens en twijfel aan hun vermogens het moederschap naar behoren te vervullen. Sinds de jaren zeventig zijn de meeste…