Miran 2.0

The eye of the tiger

Motivatie. 
Dat was het toverwoord voor mijn bezoek aan het NOK ( nederlandse obesitas kliniek) gisteren. Door middel van vragenlijsten, gesprek met arts, gesprek met psycholoog én een gesprek met een diëtiste leek het hoofddoel van dit bezoek te wezen om mijn motivatie te testen. 

Waarom wil ik dit? Ben ik me bewust van het levensveranderende aspect van deze operatie? Kan ik me wel houden aan mijn nieuwe levensstijl. 
En gezien de makkelijkheid en de positiviteit waarmee de gesprekken verliepen  kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat ik vast wel geslaagd ben voor dit ‘examen’.

Nu breken er spannende dagen aan waarbij ik trouw naast de telefoon zit te wachten tot er echt ‘groen licht’ komt en ik mag  beginnen aan mijn traject. En nu ik eenmaal zover ben kan het mij eerlijk gezegd niet snel genoeg gaan. 
Mijn BMI was inderdaad boven de 50, dus betekend dat er geen extra begeleiding vooraf van een diëtist nodig is. Ze gaan me nu nog met zijn allen bespreken om te beslissen of er een positief advies komt. Mijns inziens is dat geen of, en het zou mij echt totaal verbazen als  er een uitgesteld of negatief advies komt. 

Ik ben er klaar voor, maar vooral klaar mee. Ik wil niet beginnen aan een nieuw hoofdstuk maar gewoon een heel nieuw boek openslaan om te beginnen met schrijven van mijn levensverhaal deel 2. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *